ظلم های آشکار (1):

 

از این پس بنا دارم طی سلسله یادداشت‌هایی، ظلم های آشکاری را که در حق مردم ایران می‌شود، برشمرده و به بحث و تبادل نظر بگذارم. قصد از نگارش این ظلم‌های عریان نه خودآزاری ، بلکه چاره اندیشی برای حل آن ها درصورت امکان است.

اولین مورد از ظلم های آشکار در حق مردم ایران، بحث سیستم حمل و نقل، جاده ها، و وسایل نقلیه عمومی است. هر ساله بیش از بیست هزار نفر از مرم کشور ما بر اثر کم توجهی به این مقوله جان عزیز خود را از دست می‌دهند، چند برابر این افراد معلول شده و چندین برابر (از خانواده های این افراد) درگیر این موضوع می‌شوند.

آیا کم توجهی به این موضوع ظلمی آشکار نیست؟

چرا مسوولان کشور به فکر راه حل منطقی برای حل این موضوع نیستند؟

برای حل این مشکل عزمی جدی لازم است، درست است که با نظارت پلیسی می‌توان جلوی برخی از این صدمات را گرفت ولی این تنها بخشی کوچک از موضوع است.

سایر مواردی که احتیاج به تلاش بیشتر دارد از قرار زیر است:

  • ایجاد زیرساخت های لازم برای جابه جایی بخش عمده‌ای از کالاهای کشور به وسیله راه آهن و نه کامیون
  • ایجاد اتوبان ها و آزادراه های استاندارد در کل کشور
  • ایجاد اتوبانهای شمالی- جنوبی و شرقی- غربی متعدد برای ترانزیت کالا
  • نظارت بر کارخانه های ماشین سازی (خود مبحثی جداگانه می طلبد برای این ظلم آشکار)
  • فرهنگ سازی در مورد نحوه‌ی صحیح رانندگی
  • ...
/ 1 نظر / 26 بازدید