دفتر یادداشت

از من مخوان ترانه

                       که بی تو تنها می مانم

از من مگیر بهانه

                          که شعر لبها می مانم

ای شور هستی من

                          با من مگو ترانه

ای نور مستی من

                          از من مگیر بهانه

تا ناکجا رسیدم

                         شوری دگر نمانده

ای وای از این زمانه

                          دوری ما رسیده